Yalnızlık Denizi

Ne çok şey yaşar insan … Birikir acıları, dertleri akar taşar insan. Sonra yaralanır, en çok da sevdikleri tarafından. Celladına aşıktır çünkü insan. Sonra baharı bekler tüm umutlarıyla. Yeniden çiçekler açsın, kuşlar ötsün, çocuk sesleri gelsin ister. Oysa bilmez baharın da kışın da bir insanla geldiğini. Ne çok şey bilmez insan oysa kendini en bilge sanandır şu evrende. Belki de bundandır bütün yaralanmaları… Kendini hep mükemmel, eşsiz gördüğünden. Acziyetini hiç fark etmediğinden. Hayatı sorguladığım dönemlerden birindeyim yine. Ne olmak istiyorum ne yapmalıyım, beni ne bekliyor hiç bilmiyorum. Bir elimde kahve bir elimde kağıt kalem sadece yazıyorum. Anlama çalışıyorum bu esrarengiz düzeni. Belki de ben abartıyorum her şey gayet basit. Ama ben perdenin ardındakini görmek her şeyi anlamlandırmak istiyorum. Hayatı doyasıya yaşamak istiyorum. Hem bu hayattan nefret ediyor, yorgun bitap düşüyorum hem de ölmeden her şeyi doyasıya yaşamak hayatın tadını çıkarmak. Evet hayatın tadı diyorum. Çünkü yüzyıllardır insanlar bu terimi kullanıyorsa iyi ya da kötü, acı ya da tatlı hayatın bir tadı var demektir. Bunu tatmak istiyorum. Bana sorarsanız hayat umami bir tada benzer. Ne olduğunu henüz kimse keşfedemedi. Sadece herkes kendince yorumlarda bulunuyor.  Ya da olmasını istediğini söylüyorlar. Kimi acıları dertleri eğlenceye vurmuş hayatın tadından bahsederken kimileri karalar bağlamış oturuyor. Ben hangi taraftayım, bana göre ne renk hayat ? Siyah mı beyaz mı? Ya da başka renkler de var mı?  Şu an griyim kayboldum boşlukta.  Kayboldum hayatın kargaşası içinde. Kayboldum insanların sahtelikleri, oyunları arasında. Neye inanmalıydım neye güvenmeli bilmiyorum. Bu yolun sonunda ya gerçek aydınlığa ulaşmak her anlamda iyileşmek var ya da bu kargaşa dünyasında kaybolmak. Başka seçenek de var tabi yaşamak sadece dümdüz yaşamak. Ama sanırım ben o kadar umursamaz olamıyorum.  Hayatta her alanda böyle görmezden gelemiyorum iyi ya da kötü, siyah ya da beyaz diyorum hep. Belki de bundandır bu içe dönüşlerim belki de bundandır bu kaybolup gidişlerim. Belki de bazen insan görmemeyi öğrenmelidir… İşte böyle denizyıldızı kayboldu belki başka bir denizde yol alma vakti geldi belki de olduğu denizin güzelliğinin farkında değil. Ama değişmeyen bir şey var ki o her zaman denizyıldızı. Başka bir denizde olsa da olduğu denizde kalsa da…

Yazar: Denizyıldızı