Ben eskiden tek başına İyi olmanın yeteceğine inananlardandım. Artık öğrendim ki şu hayatta hiçbir şey tek başına yetmiyor, iyilik de öyle… İyi olma konusunda bu kadar ısrarcı olmamız belki de küçük yaştan itibaren iyi-kötü, güzel-çirkin ayrımının bize empoze edilmesindendir. Ben şimdi diyorum ki iyi olmak da tek başına yetmiyor. Her şey yanına sıfatlar, ekler gelince daha anlamlı ve güçlü oluyor sanki. İyi ve güzel, iyi ve zeki, iyi ve yetenekli hatta belki de aynı zamanda iyi ve kötü olabilmeliyiz. Evet, doğru okudunuz iyi ve kötü olabilmeliyiz dedim! Çünkü bazen kendimizi korumak için buna mecbur kalıyoruz. Tek başına iyi olmanın işe yaramasını o kadar çok isterdim ki… Ne yazık ki olmuyor. Dünyanı en iyi insanı da olsan insanlar senden önce sıfatlarına bakıyor. Kıyafetlerin, saçın, eşarbın, yüzünün pürüzsüz olması, güzel bir fiziğinin olması, kredi kartı limitin, okuduğun okul, ailen, yediğin yemek, arabanın modeli ve daha birçok şey işte bunların hepsi senin iyi bir insan olmandan çok daha önemli çünkü görünüyorlar. İnsan akıllı bir varlık olmasına rağmen her şeyi görmek ister görmediklerine inanmakta zorluk çeker. Senin marka telefonunu görür ve seni kafasında kategorize eder oysa kalbindeki iyiliği göremez. Gözleri bunu göremeyecek kadar körelmiştir. Oysa bilmezler: Görülmeyenin, gözden ırak olanın daha saf ve temiz kaldığını… Küçücük çocuklara bakıyorum o kadar masum ve temizler ama onlar da bu dünyanın sıfat algısına mahkûm olmaya başlamışlar, hatta bu konuda arkadaşlarıyla alay bile ediyorlar. Bir de son zamanlarda çok iyisin demek moda oldu. Hayatımda, bu kaçıncı bilmiyorum, yine çok iyisin diyen biri tarafından terk edildim. Çok iyiyim süper, ama olmaz! Saatlerce oturup kendimi sorguladım. Ne yani iyi olmak kötü mü? Neden ve kime göre iyi? Belli ki iyi olmakla insan olmayı karıştırıyorlar, belki de bizler insan olmayı unutmuşuzdur…Terk edilişler, alaylar, ayrılıklar… Her ne olursa olsun insan olmayı unutmamış ve iyi bir insansanız onu kaybetmeyin dostlarım çünkü insan kalbi kararınca, bize dayatılan algıya uyunca, tekrar eski o saf iyi haline dönemiyor. Bırakalım onlara göre iyi bize göre insan kalalım…

Yazar: Denizyıldızı